» managementstory van juni 2006

Een hongerige reiziger kwam aan in een arm en afgelegen dorpje.
Hij wilde niet zomaar om voedsel vragen en stelde de dorpelingen voor om een grote ketel soep te koken. Verbazing alom, want soep hadden ze al lange tijd niet gegeten.
Maar de reiziger beweerde dat hij alle benodigdheden in zijn rugzak had. Een grote ketel water zou voldoende zijn. Uit zijn rugzak haalde hij een flinke steen, 'een echte soepsteen' zei hij, toen hij de verbaasde blikken zag.
Hij legde de steen in het hete water. Iedereen wachtte vol spanning. 'De soep zou eigenlijk gekruid moeten worden', zei hij na een tijdje. Gelukkig was er ergens nog wat zout in huis en een buurvrouw had nog wat laurier. En dan maar wachten. 'Er moest eigenlijk wat vet bij', zei de reiziger. Toen herinnerde iemand zich dat er in zijn kelder nog wat soepvlees lag.
'Ze zou ook meer gebonden moeten zijn', sprak de man weer, want hij had ergens in een tuintje wat aardappelplanten zien staan. De knolletjes gingen erbij. 'Wat zou je denken van een paar worteltjes?' vroeg plotseling een van de omstanders. Een ander dacht eraan dat hij nog twee rapen had liggen, er kwam iemand met een stukje prei en de overbuurman had nog wat boontjes'.
In korte tijd dreef er een heerlijke geur rond en ze aten tot ze niet meer konden en nog was de soep niet op'.
De reiziger nam dankbaar afscheid.
Hij deed de soepsteen weer in zijn rugzak en vervolgde zijn weg.


Elke maand krijgen mijn LinkedIn connecties een bericht dat er weer een nieuwe story is geplaatst. Wil je dat ook, neem een LinkedIn account - als je dat nog niet hebt - en stuur me een uitnodiging om te 'linken'.

Oude managementstories staan in het archief.