» managementstory van juli 2009

De Boeing naar New York was nog maar net opgestegen toen een wat oudere dame opstond en naar achteren liep. Daar, in het keukentje, schoot ze een stewardess aan en vroeg: "Zou u me willen helpen ? Het vliegtuig is helemaal vol en ik heb geen fijne plek". Ze klonk een beetje bekakt. En zeker toen ze eraan toevoegde: "Dus ik hoop dat u me kunt apkgeden".

"Upgraden?" herhaalde de stewardess. "En waarom dan, als ik vragen mag ?"

"Omdat ik naast een donkere meneer zit".

De in het blauw gestoken medewerkster had alle moeite om haar gezicht klantvriendelijk in de plooi te houden. Ze had al heel wat keren een verzoek uit de economyclass gehad om zonder extra kosten toch in een dure stoel te mogen zitten. Maar zo bont als deze mevrouw had iemand het nog nooit gemaakt. Ze twijfelde zelfs of ze het goed gehoord had, dus vroeg ze aarzelend: "U wilt niet naast een meneer zitten met een andere huidskleur?"

"Dat vind ik niet prettig".

"Ik vrees dat ik dat toch even met mijn baas moet overleggen", zei de stewardess afgemeten. En ze liep naar de purser aan wie ze de kwestie voorlegde. Die aarzelde geen moment: "Laten we maar doen wat ze wil".

"Dat meen je niet!" siste de stewardess. "Je gaat dat racistische takkewijf toch niet haar zin geven ? Geef haar een puntmuts met een paar gaten erin !"

Maar de purser was al weg. Hij liep door het gangpad naar de dame die alweer was gaan zitten. Hij schraapte zijn keel. En zei toen tegen de donkere passagier naast haar: "Meneer, wilt u even met me meekomen ?"

"Waarom?" vroeg deze, verbaasd dat hij werd aangesproken.

En terwijl de mond van zijn buurvrouw langzaam openviel, zei de purser:

"U hebt geluk, meneer. U mag uw reis vervolgen in de businessclass".


Elke maand krijgen mijn LinkedIn connecties een bericht dat er weer een nieuwe story is geplaatst. Wil je dat ook, neem een LinkedIn account - als je dat nog niet hebt - en stuur me een uitnodiging om te 'linken'.

Oude managementstories staan in het archief.